Një ditë, po lexoja në disa forume të ndryshme disa debate dhe replika që ishin bërë rreth muslimanëve, të cilët kishin shkruar diçka në këto forume. Gjithashtu, po lexoja edhe të ashtuquajturat replika që në realitet ishin fyerje në adresë të fesë islame.
Muslimanët i quanin njerëz injorantë, të pacipë, të paarsimuar dhe ajo që tingëllonte më bukur ishte ‘jashtëqitja aziatike’! Edhe fesë islame nuk i kishin lënë gjë mangët duke e emërtuar si: ‘fe e kotë’, ‘fe e pakuptimtë’, ‘fe e varfanjakëve’, etj. Gjithashtu më bëri përshtypje se kur një person me një nickname të caktuar replikonte bukur mbi një temë (p.sh., për politikën, apo për ekonominë), ai përgëzohej dhe i mbështetej mendimi e arsyetimi, por në momentin që ky person bënte një replikë pro fesë islame, apo pro muslimanëve, atij menjëherë i hidheshin në shpinë pjesëtarët e tjerë të listës duke e quajtur tradhtar e antishqiptar!
Për të nisur, si e do adeti, me një klasifikim piramidal, them se shoqëria shqiptare e pas viteve `90 ngriti një hipokrizi vlerash joreale, një sistem që duhet goditur, sa kohë që nuk është ngurtësuar përjetësisht. Deformimet morale, shoqërore, ekonomike dhe politike kanë krijuar gjurulldi e kaos edhe në mendimin e pavarur.
Duhet ta kemi të qartë se e vërteta nuk mund të jetë monopol i askujt dhe se ajo nuk mund të fshihet, sado mite dhe legjenda të shkatërrojë ajo rreth nesh. Kështu që, fyerjet e këtyre liliputëve, ndaj fesë islame dhe ndaj muslimanëve, janë plotësisht të pabaza e të pavërteta. Këta njerëz duhet të lexojnë për Islamin dhe për kulturën islame, e pastaj të replikojnë në çdo formë që t’iu paraqitet rasti. Unë jam i sigurt, se pasi ta bëjnë një gjë të tillë, ata do ta ndryshojnë qëndrim e tyre ndaj fesë islame dhe ndaj muslimanëve. Këta njerëz duhet ta dinë se shpikësit e pjesës më të madhe të shkencave bazë janë muslimanët. Duhet të dinë se nga shekulli VIII-të e deri në shekullin XV-të, studiuesit muslimanë shkruan volume të panumërta librash mbi gjeografinë e Afrikës, Azisë, Indisë dhe Kinës. Këto shkrime përfshinë enciklopeditë e para gjeografike, kalendarë dhe harta rrugësh. Kryeveprat e ibn Battutas në shekullin e XIV-të japin një vështrim të hollësishëm të gjeografisë së lashtë. Gjeografët muslimanë të shekullit të V-të e gjer në shekullin XV-të, i tejkaluan shumë punimet e evropianëve për sa i përket gjeografisë së këtyre vendeve gjer në shekullin XVIII-të. Kryqëzatat sollën shkatërrimin e institucioneve të edukimit, vrasjen e shkencëtarëve dhe zhdukjen e librave të tyre. Ato nuk sollën asgjë të rëndësishme për botën perëndimore në lidhje me gjeografinë.([1])
Duhet të dinë se një grup i tërë kimistësh muslimanë, si Er-Razi, Xhabiri, El-Biruni dhe El-Kindi kryen eksperimente kimike rreth shtatëqind vjet përpara Boilit (për të cilin sot pretendohet se është themelues i kimisë në shekullin e XVII-të). Duranti, shkruan se ishin muslimanët ata që e futën metodën eksperimentale në këtë shkencë, ndërsa Humbloti i konsideron muslimanët si themeluesit e kimisë.([2])
El-Biruni ishte eksperimentuesi i parë i botës. Ai shkroi më tepër se dyqind libra, shumë prej të cilëve trajtojnë eksperimentet e tij të sakta. Kontributi i tij shkencor, që arrin në 13-të mijë faqe, ia kalon shkrimeve të Galileit dhe Njutonit të marra së bashku.([3]) Mjekët muslimanë përdorën të parët një sërë substancash të caktuara për të vrarë mikrobet. Ata përdorën sulfurin kundër zgjebes, kurse El-Raziu (shekulli X-të) përdori përzierje merkuri si antiseptikë lokalë.([4])
Matematikanët muslimanë ishin të parët që përdorën numrat dhjetorë në vend të thyesave të mëdha. Libri i El-Kashiut, “Çelësi drejt aritmetikës”, u shkrua në fillimet e shekullit XV-të dhe ishte stimuli kryesor për aplikimin sistematik të numrave dhjetorë si për numrat e plotë, ashtu edhe për thyesat.([5]) Ekuacionet kubike edhe ekuacionet e gradëve më të larta, zgjidheshin me lehtësi nga muslimanët që në shekullin e X-të (ndërkohë që pretendohet se këto lloj ekuacionesh mbetën të pazgjidhura deri në shekullin e XVI, kur i zgjidhi një matematikan italian, Nikolo Tartalia).([6])
Që nga shekulli i IX-të gjer në shekullin XIV-të, studiuesit muslimanë shpikën shkencën e etnografisë dhe ata janë të parët që punuan me të. Një sërë gjeografësh muslimanë i klasifikuan racat duke paraqitur shpjegime të qarta të zakoneve, të kulturave dhe të pamjes së jashtme. Ata shkruan mijëra faqe mbi këtë temë. Shkrimet e Blumenbahut janë të parëndësishme kur krahasohen me to.([7])
Vërejeni pra, këta janë muslimanët. Kjo është feja islame, e cila fjalën e parë të shpalljes hyjnore e kishte “Lexo!”, duke i urdhëruar besimtarët e saj që të lexojnë, të arsimohen, të edukohen me dije e të logjikojnë mbi bazën e dijes. Si mundet pra që feja islame të jetë fe e kotë, fe e njerëzve injorantë?! Si mundet që muslimanët të jenë ‘jashtëqitja aziatike’ e të paarsimuar? Por ky është pohim vetëm i atyre njerëzve që bartin mbi shpinë konspiracione reaksionare... Këta njerëz s’e shohin realitetin (sepse i kanë sytë të verbuar që, aman-aman!...), i cili është i hidhur për ta, por vazhdojnë të imitojnë civilizimin ‘allafranga’ dhe përdridhen si ‘pas modës’!...
Shkodër, më 22. 01. 2009
Mirsad Sylja
([1]) Revista “Argumenti”, Viti V, nr. 7 (52), fq. 24. Duke i’u referuar: Dr. K. Ajram “Ndreqja e gabimit, Mrekullia e Shkencës Islame”, bazuar në “World Book Encyclopedia” (Enciklopedia e Librit Botëror), “Enciklopedia Britanica” (Enciklopedia Britanike) dhe në librin shtatëqind (700) faqesh i Isak Asimovit, “Kronologji e shkencës dhe e zbulimeve”.
([2]) Po aty, fq. 24.
([3]) Po aty, fq. 25.
([4]) Po aty, fq. 25.
([5]) Revista “Argumenti”, Viti V, nr. 5 (50), fq. 24. Duke i’u referuar: Dr. K. Ajram “Ndreqja e gabimit, Mrekullia e Shkencës Islame”, bazuar në “World Book Encyclopedia” (Enciklopedia e Librit Botëror), “Enciklopedia Britanica” (Enciklopedia Britanike) dhe në librin shtatëqind (700) faqesh i Isak Asimovit, “Kronologji e shkencës dhe e zbulimeve”.
([6]) Po aty, fq. 24.
([7]) Po aty, fq. 25.
